اداره ی امور اجتماعی وظیفه دارد که کودک را از خطر هایی که متوجه او است،
محافظت کند.
گاهی پیش می آید که زندگی د ر بیرون از خانواده
برای کودک بهتر است تا با خانواده.
در بیشتر موارد خانواده و ادار ه ی امور اجتماعی همنظر استند
که کودک در جای دیگری زندگی کند تا با خانواده.
در آن صورت اداره ی امور اجتماعی به اساس قانونی برخورد می کند
که به نام قانون اداره ی امور اجتماعی نامیده می شود.
گاهی هم پیش می آید که خانواده با این تصمیم اداره ی امو ر اجتماعی
مخالفت می میکند که کودک شان به جای دیگر ی زندگی کند.
اما در صورتیکه وضعیت جدی باشد که کودک باید محافظت شود،
باوجود مخالفت خانواده تصمیم گرفته می شود که کودک باید به جای لازم انتقال داده شود.
یک قانون ویژه وجود دارد که اداره ی امور اجتماعی را موظف
می سازد که در صورت نیاز کودک باید محافظت شود.
این قانون به نام قانون تدارک ویژه برای حمایت از کودک نامیده می شود.
در صورت نبود توافق نظر میان خانواده و اداره ی امور اجتماعی
یک محکمه مستقل در مورد فیصله صادر می کند.
این محکمه زیر تاثیر اداره ی امور اجتماعی نمی باشد.
خانواده حق داشتن وکیل مدافع را دارد که ا ز
طرف محکمه به طور رایگان د ر دسترس خانواده قرار میگیرد.
در ملاقات با محکمه خانواده حق دارد
در مورد وضعیت و نیاز های کودک خود ابراز نظر کنند.
بعد از این محکمه فیصله می کند که آیا کودک نقل مکان کند یانه.
کودک و والدین می توانند با هم در تماس باشند
حتا اگر کودک به جای دیگری منتقل شود.
اما اگر روابط به کودک صدمه برساند، این روابط می تواند محدود شود.
اداره ی امور اجتماعی مسئولیت دارد تا کودک د ر وضعیت مناسب به سر ببرد.
مسئول امور اجتماعی باید ملاقات و تماس منظم با کودک داشته باشد.
گاهی هم نیاز است که کودک یک مدت طولانی دور از خانواد ه به سر ببرد.
گاهی هم کودک به خانواده برمیگردد چون وضعیت بهبود یافته است.