Sosyal hizmetler çocukları onlara
zarar verecek şeylerden korumak için çalışır.
Bu bazen bir çocuğun ailesinden başka bir yerde
yaşaması gerektiği anlamına gelebilir.
Aile ve sosyal hizmetler genellikle çocuğun
ne zaman başka bir yerde yaşaması gerektiği konusunda anlaşırlar.
Sosyal hizmetler daha sonra
Sosyal Hizmetler Yasası adı verilen bir yasa uyarınca karar verir.
Ancak bazen aile bunu kabul etmez
ve çocuğun başka bir yerde yaşamasına izin vermeyi reddeder.
Durum ciddiyse ve çocuğun korunmaya ihtiyacı varsa,
çocuğun yine de taşınması gerektiğine karar vermek gerekebilir.
Sosyal hizmetlerin yardıma muhtaç olan
çocukları korumasını gerektiren özel bir yasa vardır.
Bu yasanın adı: Gençlerin bakımına ilişkin özel hükümler içeren yasa -
LVU olarak adlandırılır.
Sosyal hizmetler ve aile anlaşamadığında
kararı bir mahkeme verir.
Mahkeme bağımsızdır ve sosyal hizmetlerin bir parçası değildir.
Aile bir avukat tarafından desteklenir.
Avukata bu görevi veren mahkemedir
ve destek aile için ücretsizdir.
Mahkeme ile yapılan görüşmede,
aile mahkemeye durumu nasıl gördüklerini
ve çocuğun neye ihtiyacı olduğunu düşündüklerini anlatabilir.
Daha sonra çocuğun taşınması gerekip
gerekmediğine mahkeme karar verecektir.
Çocuk ve ebeveynler,
çocuk başka bir yerde yaşıyor olsa bile birbirleriyle iletişim kurarlar.
Ancak bazen çocuğa zarar verebilecekse temas kısıtlanır.
Sosyal hizmetler çocuğun refahından sorumludur.
Sosyal hizmet görevlileri çocukla düzenli olarak görüşür ve konuşur.
Bazen çocuğun daha uzun bir süre için başka bir yerde kalması en iyisidir.
Bazen durum düzeldiği zaman çocuk eve taşınabilir.