مصئونیت کودک یک امر مهم است.
در صورتیکه خانواد ه نیاز به کمک و حمایت داشته باشد،
این کمک درقدم اول به داخل خانه به آنها محیا می شود.
هدف اصلی اینست که کودک با خانواده خود بزرگ شود.
اما گاهی ممکن است در داخل خانواده به کودک آسیب برسد.
این در صورتیست که یکی از والدین مریض شدید
و یا معتا د ویاهم کودک مورد خشونت قرار می گیرد.
گاهی هم پیش می آید که کودک به کا رهای خطرناک دست میزند.
به گونه ی مثال مواد مخدر استفاده می کند و یا هم به جرایم دیگری دست میزند.
در آن صورت کودک نیاز دارد
تا برای یک مد ت کوتاه ویا طولانی در جای دیگر ی زندگی کند تا وضعیت بهتر شود.
بیشتر کودکانی که در خانواده خود زندگی نمی توانند،
به یک خانواده ی موقت جا به جا می شوند.
اداره ی امور اجتماعی کوشش می کند
خانواد ه موقت را د ر قدم اول در میان حلقه ی ارتباطات و آشنایان خانواده
شاید خویشاوندان و یا دوست یا رفیق کودک و یا خانواده جستجومی کنند
اما گاهی این خواست برآورده نمی شود
و کودک در یک خانواد ه ی که چنین امکانات را دارد، جا به جا می شود.
اداره ی امور اجتماعی تمام خانواده های موقت را
بدون در نظر داشت اینکه قبلن با کودک آشنای دارند و یا نه،
همچنین دقی ق ارزیابی می کند.
بعضی از کودک ها به کمک و یا تداوی ای نیاز دارند
که از توان خانوده ی موقت خارج است.
در آن صور ت کودک به خانه امن ی که زیر نظر اداره امور اجتماعی است فرستاده می شود
و تحت مراقبت گروه پرستاران قرارمیداشته باشد.
والدین می توانند حتا در صورتی که کودک شان به دور از خانواده زندگی کند،
روابط خود را با فرزند خود حفظ کنند.
کودک می تواند در حالت های مناسب تماس با نزدیکان خود داشته باشد.
مهم است که کودک فرهنگ و زبان خود را حفظ کند.
زمانیکه کودک با خانواده زندگی نمی کند
والدین همچنان حق دریافت کمک ا ز اداره امور اجتماعی را دارا می باشند.
هدف این است که کودک بتواند آماده ی برگشت به خانواده باشد.
البته زمانیکه امکانات میسر باشد.